KIRILAN KULE
Mert dayanamadı:
— “Kerem dikkat et, kule—”
Kerem sert bir sesle onu kesti:
— “Ben bilirim! Bana karışmayın!”
Rüzgâr tam o anda biraz arttı. Kule ince ince esnemeye başladı.
“Çıt… çıt… çıııt…”
Zeynep bir adım geri çekildi.
— “Aaah! Yıkılacak!”
Kerem, paniklemiş gözlerle:
— “Hayır! Dokunmayın! Ben yapacağım!” diye bağırdı.
Bir anlık sessizlik…
Sonra dev bir gök gürültüsü gibi:
