10. BÖLÜM
Bu bölümde niyet ettim hatırlatmaya.
Her şey geçer.
Öfke de geçer, sevinç de…
Ama Allah için atılan bir adım kalır.
İnsan unutur;
Dünyevi başarılarını hatırlar,
Ama mezar taşında yazacak olan tek satırı unutur:
“Kul muydu, değil miydi?”
Ne kadar bilirsen bil, bilmediklerin dağ gibi önünde durur.
Ne kadar sahip olursan ol, toprağa bir kefenle gireceksin.
Kalbin Allah’a dönükse, bütün yollar açıktır.
Kalbin dünyaya dönükse, bütün yollar kapalıdır.
Bir tebessüm sadaka,
Bir nefes emanet,
Bir secde kurtuluş…
Tüy gibi görünen bu hatırlatmalar, belki sana ağır gelir.
Ama ağır geliyorsa bil ki hakikate daha da yakındır.
Hayırsa ne âlâ! DEVAM…..





