Göğebakan Yerbitleri
Kibri kendinden büyüklere ithafen;
Ben bir zamanlar hep yalnızken çok güçlü oluyorum,
O yüzden kıramadılar dallarımı.
Onlar göğebakan yer bitleriydiler
Ve çok kalabalıktılar, bir de kötüydüler.
Hiç bir zaman yalnız değildiler,
Ve hiç bir zaman güçlü olamadılar, mutluda.
Çok konuştular,
Öylece kaldılar, kırık dökük,
Ve hep birbirlerine muhtaç.
Öylece göğe baktılar hep. Kendilerini gördüler.
Çünkü onlar göğebakan yer bitleriydiler, artık gözükmeyen.
Gülten AJDER
