Skip to main content

Gölgeni de Götürdün

Gölgeni de Götürdün

Hani hep sohbetlerde gölgen yeter diyordum
Sen hayatta sağ iken güçlü hissediyordum
Tecrübeli elini işinde izliyordum
Gölgeni de götürdün seni özledim baba
Hâlâ alışamadım koltuğuna bakarım
Sesini unutmadım kulaklarıma yazdım
Burdan gittin gideli garipler gibi gezdim
Gölgeni de götürdün seni özledim baba

Elbet bana da bir gün yol sırası gelecek
Baba oğul orada inşallah kavuşacak
Evladının hasreti bilirim son bulacak
Gölgeni de götürdün seni özledim baba

Aklım gider kafamdan söyler mahzun olurum
Allah’a yalvararak acıma su vururum
Mezarında okurken görür gibi olurum
Gölgeni de götürdün özledim seni baba

SİNAN KORKMAZ

Yazı Puanı
Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 0 Ortalaması: 0]

3 thoughts to “Gölgeni de Götürdün”

  1. insan yogun duygularla yasiyor ve bunu kalemle biyerlere dokebiliyorsa ordaki yazilanlara birileri elbet duygularini konduracaktir uyum meselesi bu elinize saglik sinan abi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir