Skip to main content

Heva Karanlığı

Heva Karanlığı

AllahEbû Amr anlatıyor:

Bir gün ayakta namaz kılıyordum. Aniden kalbime bir heva karıştı. Onu uzun uzadıya düşündüm. Öyle ki o heva-i nefisten erkeklerin şehveti kalbimde doğdu. Bundan ötürü yere düştüm. Bütün bedenim simsiyah kesildi. Evde gizlendim. Üç gün dışarı çıkmadım. Ben bu siyahlığı g idermek için hamamda sabunla yıkandığım halde siyahlık gittikçe artıyordu. Ta ki, üç günden sonra kayboluncaya kadar (durum bu idi).

Haber gönderip beni Rikka’dan (Irak’ta bir yerdir) yanına çağıran Cüneyd-i Bağdadî’ye geldiğim zaman bana şöyle dedi: “Sen Allah’tan korkmadın mı? Allah’ın huzurunda dimdik durduğun halde, nefsine bir şehvet koydun. Hatta o şehvet rikkatle seni istila edip Allah’ın huzurundan çıkardı. Eğer ben senin için Allah’a yalvarmasaydım, senin vekaletinden ona tevbe etmeseydim sen o siyahlıkla Allah’a kavuşacaktın.”

Ebu Amr der ki: Ben Rikka’da, Cüneyd de Bağdad’ta oturduğumuz halde benim bu durumumu nasıl bildiğinden hayret ettim.

Our Score
Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 1 Ortalaması: 3]

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir