Skip to main content

Ay Bizi Kör Edene Dek

Ay Bizi Kör Edene Dek

Saklıydın sen
Kalbimdeki harabelerde
Gölgesi yabancı o
Çığlıkların arasında.

Bir sır gibi
Lehçesi belirsiz,
Kalemi şaşmış,
Öfkeli bir sır gibi.

Biliyorsun yaşananları
Kalbimizin izinden
Ağzımızdan kaçan,
Şuursuz mahkûmlarımızı.

Biz sonsuzluğa mühürlenmiştik.
Yıldızlar şahidimizdi.
Ama o şahitlik,
Yeni bir güneş doğana kadarmış.

Rüzgârlarla savrulan bulutlar gibi
Dengesiz ve nankör.
Bir o kadar da hoyrat.
Semerine küsmüş bir at gibi.

Biz hep “gibiydik”.
Anlaşılamazdık.
Leyla ile Mecnun haset ederdi,
Ay bizi kör edene dek.

Okuyucularımızdan Gelenler

Yazı Puanı
Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 0 Ortalaması: 0]

One thought to “Ay Bizi Kör Edene Dek”

  1. Çok güzel bir yazı. Hak etmediği halde bu kadar az ilgi çekmesine üzüldüm. Tebrik ederim, yüreğinize sağlık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir