Şiir; Karganın Gözyaşları
Tek kırma tüfeğini avcı dikti havaya
Yirmi yıllık kargayı serdi attı toprağa
Ölmeden önce biraz son kez baktı ormana
Sürü ürktü bu sesten saklandılar ağaca
*** *** ***
Can vermeden evveli akıttı gözyaşını
Kargalar da ağlarmış avcı bunu bildi mi
O perişan kargayı son kez yerde gördü mü
Ben ne yaptım diyerek dizlerini dövdü mü
*** *** ***
Avcı evine gitti karga orada kaldı
Sürü gelip kargayı yattığı yerden aldı
Cenaze için hemen hazırlıklar yapıldı
Arkadaşları ona ağlayarak sarıldı
*** *** ***
Simsiyah kanatları kana bulaşmış kopmuş
Saçmanın tesirinden gövdesi de bozulmuş
Sürü içinden mermi gelmiş de onu bulmuş
Bu dünyadan yiyecek rızıkları yok olmuş
*** *** ***
Ah avcı zalim avcı karganın hali acı
Ormanları inletir bak sürüdeki sancı
Sanma sende kalırsın bu dünyada hep hancı
Azrailin gelir de der sana haydi yolcu
Sinan KORKMAZ
