Skip to main content

 Aşk ve Para – II. Bölüm

 Aşk ve Para – II. Bölüm

Uyandığında geç kaldığını fark etmiş, hızlıca bir şeyler atıştırıp aynı hızla evden dışarı çıkmıştı. Yolda ilerlerken Ece’nin gönlünü de nasıl kazanacağını, ona ne söyleyeceğini düşünüyordu. Otobüs durağına vardığında Ece’yi gördü. Başını eğmiş, kulaklıkla müzik dinliyor ve telefonu kurcalıyordu. Bütün doğallığıyla Berk, Ece’nin önünde diz çöküp görüş hizasına girdikten sonra, “Eğer kulaklık olmasaydı ve beni duyabilseydin senden özür dilerdim” dedi gülümseyerek. Ece Berk’in söylediklerini duymuş olacak ki aynı sıcak gülümsemeyle karşılık verirken, bir yandan da kulaklığı çıkardı.
– Napıyorsun ?
– Her zaman ki gibi. Sen napıyorsun ?
– Hiç bir şey. Biraz canım sıkkın. Kafamı toparlamak için uğraş arıyorum.
– Neden, neyin var ?
– Sınav stresleri diyelim.
Konuşma devam ederken otobüs gelmişti. Artık iki yakın arkadaş gibi, otobüste beraber oturuyorlardı. Berk bu fırsattan istifade etmek için :
– Dilersen bugün sana eşlik edebilirim.
– Seni işinden alıkoymayayım ?
– İkimizde biliyoruz ki benim aylaklıktan başka bir işim yok ve bu kafa dağıtmak için en iyi yöntemdir. Bende bu yöntemde uzmanım.
Gülüştüler. Berk kelimeleri iyi seçiyordu. Ece’nin o gün, o saat, gülüşü Berk’ in hayatında asla unutmayacağı bir görüntü olarak hafızasına kazınmıştı. Şehrin en işlek caddelerinin birinde otobüsten indiler. Her mağazaya giriyor, her fırsatı değerlendiriyorlardı. Vaktin nasıl geçtiğini anlamazken, artık yorulan Ece:
– Biraz oturup bir şeyler içelim ve dinlenelim. Yoksa ayaklarım beni artık taşımayacak. deyip gülümsedi. Berk bu fikre aslında sıcak bakmıştı. O da isterdi Ece ile böyle bir anı olmasını ama cebinde burada ki bir kafede bir şeyler içmeye yetecek parası yoktu. Durumu belli etmeden bundan kurtulmalıydı. Uzun süren sessizlikte Berk çıkar yolu arıyor, Ece ise hata yaptığının farkına varıyordu. Berk eziklik duygusuyla çaresizliğin sınırını aşmış ve kafasında dolaşan yüzlerce fikirden en karamsar olanını seçmişti yine. “Ece’nin ailesinin durumu iyi. Biz ise borç batağında yüzüyoruz. Sigara parasını bile babamdan alıyorum. Bu kız bana göre değil. Kendimi neden kandırıyorum ki.” diye düşünüp bir anda :

   – O halde sen kafelerde aylaklığa devam et, bende bizim arkadaşlara bir bakayım. Beni öldü sanmasınlar dedi. Ece Berk’ in parası olmadığı için yalan mı söylediğini, yoksa gerçekten sıkılıp arkadaşlarının yanına mı gideceğini düşünürken Berk çoktan yolu tutmuştu. Hemen telefonu çıkarıp Tamer ‘i aradı. Buluşacakları yöne doğru ilerlemeye koyuldu. Gecenin alkol muhabbeti Ece’ydi. Berk ona denk olmadığını, Tamer’se kuruntu yaptığını söylüyor duruyordu. Ama nafile. Berk Ece’den uzak durma fikrini kafasına kazımıştı. Öylede yaptı. Otobüs saatlerini Ece’ye rast getirmiyor, fazlaca görünmüyordu ortalıkta. Günler böyle geçedursun, ikisinde de birbirlerine karşı aşk filizleniyordu yüreklerinde. İkisi de feleğin bir cilvesi olup karşılaşırlarsa birbirlerine ne söyleyeceklerini düşünüp durdular günlerce. Berk  Ece’yi hem görmek istiyor, hemde istemiyordu. Ama Ece’de durumlar farklıydı. Berk’in kararından habersiz, onunla karşılaşmak için can atıyordu. Berk yine alkol aldığı bir akşam balkonda saklanıp Ece’ye görünmeden onu görmenin planını yaptı. Girdi balkona ve gözünü Ecelerin balkonuna çevirip öylece beklemeye koyuldu. Çok fazla geçmeden Ece yine balkondaki yerini almıştı. Yakalanan Berk çaresizce gülümsedi. Ece geçen akşamı hatırlatarak:
– Ay bu akşam ne kadar güzel değil mi ? dedi. İkisi de katıla katıla gülüştüler. Bir süre birbirlerini gülerken izlediler. Ece:
– Bu aylaklık işi gelecek vaad eden bir iş. Bence bunu tekrar yapmalıyız dedi. Berk kendisiyle savaşırken aşık tarafının ağır basması sonucu “sen ne zaman istersen” diye yanıtladı. Kaçmanın anlamsız olduğunu, kaderin bir cilvesi değil bir ödülü olduğunu düşündü Ece’nin. Geçen günden sonra tekrar böyle bir şey istiyorsa para mevzularını çok takmadığını düşündü. Tamer’in söylediği gibi onun aradığı mutluluk olabileceğini düşündü. Biraz havadan sudan muhabbetten sonra uyumak için evlerine çekildiler. Artık Berk Ece’den kaçmıyordu.
Umut Canverdi
Yazı Puanı
Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 14 Ortalaması: 3.6]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir