Burhan PerkgözŞiir

Şiir “Çalınan Hayat”

Şiir

Şiir “Çalınan Hayat”

Böyle karanlık bir geceydi,

Yağmurlar gökle gürüldüyordu

Bir anne ninnilerle susturuyordu bebeğini

Atların sesleri kırdı göksel sesleri,

Adımlar sıklaşıp yükseldi at sesleri

Anne kesti ninnisini bebek bile sustu

Şimşekten korkunçtu çınlayan demir sesleri

Kızlar doluştu avluya gecelikleriyle

Sarı saçlar dağınık mavi gözler korkak

Endişeyle baktılar birbirilerine,

Dehşet gözlerde gizli, tüyler diken diken

Bahsedilen geldi çattı son vakitler

Yazıklar olsun bize dediler ağlayarak

Kaçmak için çok geç dedi biri

Birkaç ihtişamlı adam kollarından tutuverdi,

İmkansızdı kurtulmak ağlaştılar

Denize sürüklendiler seller gibi

Herşeyi yakıp yıktılar

Artlarında yanık ağıtlar bırakarak

Bir daha göremeyecekleridi köylerini,

Tüten ocaklardaki ekmek kokusunu,

Çıngıraklarıyla kuzu seslerini

Çocukların ilk yürüyüşlerini

Dallarında açan çiçekleri, bayırdaki çimleri

Her yerde  zıplaşan yavru keçileri

Göremeyecekleri annelerin bakışlarını,

Hayran hayran bakan babalarını

Kavga ettikleri kardeşlerini

Saraylara satıldılar sahte haremlere

Göremeden kendi mürüvvetlerini

Yalandan bir gösteriş sahte bir yaşam

Karartmıştı tüm gecelerini

İlk gece gibiydi dinmemişti yağmur.

Dinmemişti gürleyen şimşekler

Karanlıktı her gün doğamadı güneş

Karanlıktı her yer derin kuyular gibi.

BURHAN PERKGÖZ

10.10.2022

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu