Skip to main content

Çok Güzel Bir Hikaye; “Çimdikten Dürtüye”

Çok Güzel Bir Hikaye; “Çimdikten Dürtüye” Ellerinden öpelim, mutlu kılalım. Adayız hepimiz olmaya dede, nine. Belediye otobüsünden yuvarlanır gibi indi. Cadde kalabalıktı. İnsanlar telaş içinde koşturuyordu. Güneş, yaratılışı gereği ayırım yapmadan yerküreyi sıcacık sarıyordu. Ağaçlar aralıklı olarak asker gibi dizilmiş doğayı seyrediyorlardı. Araba trafiği sel gibi akıyordu. “Dur, Durağı, yok bu şehirde. Devri daim dünyası, gelen gidiyor, […]

Devamını Oku