Skip to main content

FARENİN KİRACISI

Şiir – Masal ve mizah içerir

FARENİN KİRACISI

Eski ahşap bir evde az ilerde kilerde, fare bir delik açmış peynir taşır iplerle
Ev sahibi habersiz fare yerli ve yersiz, karargâh kurmuş eve kimselerden habersiz
Deli divane olur taze peynir görünce, gelin ve kaynanayı kapıştırır çalınca
Derin bir uyku çeker gram gram yiyince, sesi sedası kalmaz eve kedi gelince
****
Evin kedisi salak yer çorba tatlı kabak, haberi olsa bundan fareyi de yutacak
Fare uyanık bilge kediyi alır dize der ki ona, gel bana karanlıklar çökünce
Kedi buna inanır fareyi bir dost sanır, halbuki ne sahibi ne de bunu o tanır
Yanaşır kilerlere fare der gel ilerle, seni müjdeleyecem ver elini elime
****
Kendince bir anlaşma yapar fare kediye der ki ona bu yuvam benden sana hediye
Burada olduğumu sakın kimseye deme, kızar da acıkırsın sakın ha beni yeme
Dangalak kedi bakar o sözlere çok kanar, el sıkışır imzalar kiracı olur çıkar
Fare der ki kediye kiralara gerek yok kedi olmaz der buna hakikaten gerek yok
****
Fare tamam madem der ödeyiver kirayı, ben hediye etmiştim aslında bu yuvayı
Kedi gurur yapar da her ay verir kirayı, fare keyiflerinden bolca çeker cilayı
Uyku uyur yiyince beleş gelen peyniri, kediyi hamal etti sanki dolap beygiri
Döner durur ev ile yuva mesafesinde fare gıcırdatıyor dişlerini elinle
****
Her zaman tilki olmaz kedi olmaz kurnazgil fareninde aklı var kullanır tutar vekil
Eli sıcak soğuğa değmez yaz kış farenin, az bir akıllı olsa evi olur kedinin
Kendi evine kira öder durur bu kedi, işin tuhaf tarafı kaymağı fare yedi
Köle eder kurnazlar farketmez aslan kedi, milleti uyandırır bir yazarın sözleri…

Sinan KORKMAZ

Yazı Puanı
Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 0 Ortalaması: 0]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir