Skip to main content

Ruh

Ruh

Bu yazacaklarım size hikaye ya da kurgu olarak gelebilir ben de hep içimde kurgu olsaydı keşke yaşamamış olsaydım diyorum
Bundan yıllar önceydi gencecik bir kızdım. Hep içime kapanık bir birey oldum. Evde okulda çevremde hep sessiz kız diye bilinirdim. Dışarda görünen bu idi. ama kendimi hiç yalnız hissetmedim. Sanki yanımda en iyi arkadaşım var da başka arkadaş edinmemi istemeyen bir arkadaş var gibi. kendisinden benimde haberim yoktu. Arkadaşlarım zengin aile çocukları idi. Bense orta direk bir ailenin memur kızı. Çok başarılı ve girişken bir yapım yoktu ama öğretmenlerim ve arkad aşlarım beni hep fark ederdi. Ben de farklı bir şeyin olduğunu söylerlerdi.. Çocukluğum hep tek başıma geçti. Bazı yeteneklerimin olduğunu keşfetmiştim. İsteyince demir bükme nesne hareket ettirme gibi. Birine kızınca başlarına bir şey geldiğini gözlerimle görür bu da bana büyük bir haz verirdi. Bir gün başıma gelen bir kesiti, aslında kendimi ilk keşfettiğim zamandan size bahsedeceğim. 12 yaşında idim. Sürekli etrafımda biri olduğunu hissediyordum ama buna anlam veremiyordum. Görünmüyordu ama bana dokunabiliyordu. Bazen gıdıklıyor bazen de vuruyordu. O varlığı hiç göremedim ama varlığını bana hissettiriyordu. Bir gece kalktım, gece saat 3 suları idi,  -yanımda kardeşim yatardı- o yoktu, hızlıca yataktan kalktım ablamın odasına baktım, yatağında yoktu daha fazla korkum artmış ve aklıma gelen duaları istemsizce okuyordum. Annem de babamda odalarında yoktu. Koşarak evden çıktım merdivenlerin soğunu hissettiğimde ayakkabılarımı giymemiş olduğumu anımsadım. Koşarak alt komşunun kapısına gittim, konuşacak halim yoktu, cümleleri bir araya getiremiyordum, ağlamakta n cümlelerim hep hıçkırıkla kesiliyordu. Komşumuza annemlerin nerde olduklarını sordum o da bana, nerde olduklarını bilmediğini usulca söyledi. Merdivenleri indiğim gibi hızla değil, bilakis yavaş yavaş çıkıyordum. Eve gelir gelmez salonun ortasına çöküp ağlamaya başladım, sol tarafımda saçımın havalandığını gördüm ve sol kolumda bir el sıcaklığı hissettim. Biraz ağladıktan sonra doğruldum ve odama doğru yürüdüm, yürürken kolidorun ışığı yanıp sönüyordu, odama gittim ışığı yaktım, birde ne göreyim. kardeşim yatakta mışıl mışıl uyuyor. O an ne olduğuna bir türlü anlam veremiştim daha sonra ablamın odasına hızlıca yöneldim ve kapının aralığında korkarak baktım o da yatağında idi, bu sefer korkunun doruklarını yaşıyordum bir saniye ne yapacağımı düşünerek olduğum yere saplanıp kaldım. Adım atacak cesareti bulamıyordum ama ilerlemek zorundaydım harekete geçtim ve annelerinde yataklarında olduklarını gördüm. Daha sonra olanlara anlam vermeye çalışmaya başladım ama bir türlü anlam veremiyordum. Uyumaya karar verdim. Sabah oldu. Komşumuz  aynı zamanda küçük kız kardeşimin bakıcısıydı  onu almaya gelmişti. Annemle konuştuklarına denk geldim ve şu cümleler ağzından dökülmeye başladı “dün gece kapı çaldı baktım Aysın ağlıyordu. N’oldu kızım dedim sesi soluğu çıkmıyor du. seni eve götüreyim hadi gel dedim hayır diye kafasını iki yana salladı. Burnu kanamıştı sanırım üstü başı kandı. N’oldu kızım dedim o burda dedi . etrafa baktım kimsecikler yoktu.” Dediğini duydum annemse komşumuza şaşırmış gözlerle bakıyordu ve sadece şöyle diyebildi. Aysın kötü rüya görünce korkar onun etkisidir. Bugün doktora götürürüm burnu için korkacak bir durum yoktur dedi. Bu konuşmalardan sonra bir şeyler yapmalıydım yanlış giden anormal bir olay vardı ortada. O kadar ağladım konuştum ve hiç kimse sesimi duymamış… Daha sonra yaşadıklarımın ardı arkası kesilmedi… en sonunda gerçeği öğrendim…

Aysın

Our Score
Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 25 Ortalaması: 4.2]

22 thoughts to “Ruh”

  1. Bu kadarına cesaret edebildim diğer yaşadıklarımı yazmak güç gerektiriyor hatırlayıp tekrar sarsılmanın Burda izahını yapamam yapsam bunun karşımdaki ne kadarı hisseder.,velhasıl kelam mental açıdan sakın olmalıyım . Devamı sizi de etkileyecek biliyorum :))))

    1. Gayet olabilitesi yüksek bir hikaye idi ama bu nesneleri bukebilme bana abartılmış ya da yanlış anlaşılmış gibi geldi çünkü böyle birşey olsaydı mutlaka biryerde okurduk muhtemelen sizin Zihni’nizde oluyor o bükülmeler tıpkı ailenizi görememeniz gibi bu tür olaylarda zaten olup biten herşey kişinin Zihni’nde olur diğer insanlar çoğunlukla birşeyler hissetmez böyle seyler yaşayanlar deli diye anılır daha sonra ama tabiki bu Kişiler deli değildir

      1. keşke açıklamanız kadar iç açıcı olsa durum melih bey.. ama o işler öyle değil. açıklamanız için teşekkür ederim

    2. Biliyorum kötü yaşadığınız ama nolursunuz merak ettim. Yazsanı olurmu ınstagramınız varsa ordan mesaj yazsanız kullanıcı adim @ucar_rojinn bu hesaba ulaşamazsanız @darkwebwonderfull hesabına yazinız lütfen gercketen merak ettim

    1. Yazacağım anan endişelerim var .. devamını yazarsam kabuslarım artacak ama korkmuyorum sadece cesaret toplamam gerek

  2. Onu yaşamak inanın aykut bey çok ürkütücü. insanın bir anda hayatla bağlantısı kesiliyor ve korkuya odaklanıyor

    1. Boşuna korkma aykut.Korkacak bişey yok.Bence buda aysının bilinçaltında gerçekleşmiş bence.O korku ve panikle komşusuna gitmiş olmalı.Burnuda heyecen ve korkudan kanamıştır.Baxen bendede oluyorrr

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir