Skip to main content

AYRILIK – ŞİİR

Bu şiir de seslendirme çalışmamızı şiirin altındaki player ile dinleyebilirsiniz.

AYRILIK

Tam göğsünüzün ortasında bir yeriniz acıyacak…

Evinizin sizi içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksiniz…

Sokağa fırlayacaksınız…

Sokaklar da dar gelecek…

Tıpkı vücudunuzun yüreğinize dar geldiği gibi…

Ne denizin mavisi açacak içinizi, ne pırıl pırıl gökyüzü…

Kendinizi taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksiniz…

Birileri size bir şeyler anlatacak durmadan…

”Önemli olan sağlık.”

”Yaşamak güzel.”

”Boşver, her şey unutulur.”

Siz hiçbirini duymayacaksınız…

Gözyaşlarınızdan etrafı göremez hale geleceksiniz.

O’ndan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksiniz…

Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz…

”Ölüme çare bulundu” ya da ”Yarın kıyamet kopacakmış” deseler başınızı kaldırıp ”Ne dedin?” diye sormayacaksınız…

Yalnız kalmak isteyeceksiniz…

Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak…

İkisi de yetmeyecek.

Geçmişi düşüneceksiniz…

Neredeyse dakika dakika…

Ama kötüleri atlayarak…

Onunla geçtiğiniz yerlerden geçmek isteyeceksiniz…

Gittiğiniz yerlere gitmek…

Bu size hiç iyi gelmeyecek…

Ama bile bile yapacaksınız.

Biri size içinizdeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksınız…

Aslında kurtulmak istediğiniz halde, o acıyı yaşamak için direneceksiniz.

Hayatınızın geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksiniz…

Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz…

Herkesi ona benzetip…

Kimseyi onun yerine koyamayacaksınız…

Hiçbir şey oyalamayacak sizi…

İlaçlara sığınacaksınız…

Birkaç saat kafanızı bulandıran ama asla onu unutturmayan…

Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren…

Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek…

Boğazınız düğümlenecek, dinleyemeyeceksiniz…

Uyumak zor, uyanmak kolay olacak…

Sabahı iple çekeceksiniz…

Bazen de ”Hiç güneş doğmasa” diyeceksiniz.

Ne geceler rahatlatacak sizi ne gündüzler…

Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksiniz…

Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önünüze çıkana sarılmak isteyeceksiniz…

Nafile…

Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek…

Rüyalar göreceksiniz, gerçek olmasını istediğiniz…

Her sıçrayarak uyandığınızda onun adını söylediğinizi fark edeceksiniz…

Telefonun çalmasını bekleyeceksiniz…

Aramayacağını bile bile…

Her çaldığında yüreğiniz ağzınıza gelecek…

Ağlamaklı konuşacaksınız arayanlarla…

Yüreğiniz burkulacak…

Canınız yanacak…

Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz. Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinizden…

Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksınız…

Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğiniz için kendinizden nefret edeceksiniz…

Yaşadığınız şehri terk etmek isteyeceksiniz…

Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek…

Ama bir umut…

Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu…

Bu umut sizi gitmekten alıkoyacak…

Gel gitler içinde yaşayacaksınız…

Buna yaşamak denirse…

(Pakize Suda)

Bu yazıyı oylayın
Oyların. [Toplamı: 2 Ortalaması: 4.5]

AYRILIK – ŞİİR” hakkında 7 yorum

  1. Kendi başımdan gecen hikayeyi size anlatmak istiyorum.ben küçüklüğümden beri hiç mutlu olamadım 9 10 yaşındayken babam ve annem sobanın şişiyle beni yaktılar,yaktıkları yer derin bir yara oldu.hastaneye götürdüler,Doktor baktı ne oldu buna diye sordu annemle babama onlarda sobaya çarptı yandı dediler.bana bakıp kaş göz işareti yaptılar,sakın söyleme diye bende korkumdan bişey söylemedim.her gün annem beni döverdi,canım acıtırdı.beni hep babama şikayet eder babamda beni vururdu yada yakardı.4 5 yerden yaktılar, beni annem her zamanki gibi hep döver ve söverdi bana.Bir kış ortasındaydık ama nasıl kış kardan pencereler bile kapanmıştı.sokak ışıkları odaları bile aydınlatmıyordu.bizim evde sobalıydı sadece bir odada soba yakardık annem babamda bizim odada kalıyorlardı.Annem beni gene dövmeye başladı. Bende anneme bişey diyemedim karşı çıkamadım sadece ağladım ve kızdım ona bende diğer odaya geçtim buz ibi olan odaya girdim ağlamaya devam ettim.Ağlarken uyuya kalmışım,Gece yarısı ben uyurken biri beni arkamdan dürttü bende babamdır diye dönüp bakmadım.Bi daha dürtü beni gene dönüp bakmadım.3 kez beni hızlı dürttü bu defa döndüm. Dönüp baktığımda kapkaranlık oda aydınlanmıştı.Odada nur vardı resmen korktum ilk başta karşımdaki insandı ama bembeyaz üstünde elbise vardı.Ben şaşkınlık içindeydim daha tabi rüyamı gerçek mi? Diye kendi elimi ısırdım.ama gerçekti.Ben korkunca gördüğüm kişi bir bayandı,Bana korkma dedi.Bende sen kimsin dedim,Ona sen korkma dedi benden ben sana zarar vermem dedi,tamam dedim bende kadın bana dediki öbür odaya git.Bende gitmem dedim annem her gün beni dövüyor.Beni hiç sevmiyor dedim.Kadın bana dedi ki
    burda üşütüp hastalanırsın git odaya,bende gitmem dedim.Kadın bana şunları söyledi,Sen bu dünyada asla mutlu olmazsın dedi,Ama diğer dünyada seni üzenleri ve kıranların hepsi cehenneme girecek dedi,ve sen kendi ellerinle cehenneme atacaksın dedi,Ben şok olmuştum,Ne diyeceğimi bilemedim,Kadın onları söyledikten sonra kayboldu,O anda ben öyle korktum ki neye uğradığımı şaşırdım resmen sonra hemen ışığı aramaya başladım ,öbür odaya gidip uyudum.Sizce arkadaşlar bu neydi ben şehit diyorum yada allah tarafından gelen bir melekti.yüce rabbim hiç kimseyi yalnız bırakmaz asla Yüce Rabbim Sizlere ve Bana her zaman yardım etsin arkadaşlar…..!

  2. Sevmek boyle bisey işte yaşadım yaşıyorum da ondan uzk olmak da çözüm değil 🙁 unutulmuyo unutan da sevmmis demektir

    1. Hepsi var bi tane eksik yok dediklerini yaşıyorum harfi harfine dinlerkende gözyaşı aktı durdu ben onu bu kadar sevdiğimi bilmiyodum ?????

  3. Bende amatör olarak yazılar yazıyorum okuyup değerlendirebilirsiniz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir